2Kor 5,20 Ambasadorzy Chrystusa.

Iz 62,10 Podnieście sztandar nad ludami!

1J 2,15-17Nie miłujcie tego świata, ponieważ świat przemija.

Rz 12,1.2 Nie pozwólcie, by świat uformował was na swój wzór (tłum. Phillips). Nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego.

Flp 4,7.8 Myślcie tylko o tym, co prawdziwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co poczciwe, co godne pochwały.

2Kor 3,18 Jesteśmy przemienieni przez patrzenie.

Ps 11,5 Bóg nienawidzi tego, kto kocha bezprawie.

Ps 119,37 Odwróć oczy moje, niech nie patrzą na marność.

Flp 2,5 Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie.

1Tm 2,9.10 Kobiety powinny ubierać się skromnie i przyzwoicie, w odpowiednie ubrania, powstrzymywać się od noszenia złota, pereł i drogich ubrań i zdobić się dobrymi uczynkami.

1P 3,2-4 Prawdziwą ozdobą nie są zewnętrzne ozdoby, ale ozdoby serca.

Rdz 35,2-4 Jakub, będąc skruszonego ducha, spotkał w Betelu Boga i polecił swoim domownikom usunąć biżuterię i zniszczyć bożki.

Wj 33,3-6 Gdy dzieci Izraela weszły do ziemi obiecanej, pozbyły się ozdób.

Iz 3,16-24 Bóg objawia niezadowolenie, kiedy Jego lud ozdabia się, ukazując braki w pięknie swojego charakteru.

Oz 2,13 Biżuteria łączy się z bałwochwalstwem i zapominaniem o Bogu.

Ap 17,1-5 Fałszywy Kościół jest przedstawiony przez Boga jako kobieta przyozdobiona biżuterią. Kobieta ta opuściła swojego prawdziwego kochanka, Jezusa Chrystusa.

Iz 61,1-3 Jezus daje nam prawdziwe piękno. Ubiera nas w szatę zbawienia, obdarowuje nas skarbami pokoju, radości, przebaczenia, wolności od potępienia i wewnętrznego szczęścia Iz 61,1.

J 8,29 „Ja zawsze czynię to, co się jemu podoba”.

J 13,17 Szczęście pochodzi z poznania i czynienia woli Bożej.

Ps 40,9 „Pragnę czynić wolę twoją, Boże mój!”